Na haar tijd in het safehouse en uitstroomhuis breekt voor Faye een nieuw hoofdstuk aan. In dit verhaal vertelt ze over het afscheid van een plek en mensen die belangrijk voor haar zijn geworden, het wennen aan haar nieuwe leven en wat haar helpt om ook buiten de vertrouwde omgeving verder te bouwen aan haar herstel.
Een nieuw leven kan beginnen
Na 1 jaar, 3 maanden en 6 dagen in het safehouse en uitstroomhuis te hebben gewoond, was ook voor mij het moment aangebroken om uit te vliegen. Dit ging gepaard met een prachtig afscheid waarbij alle dames en de begeleiding mij onder luid applaus uitzwaaiden. Ik kan moeilijk in woorden omschrijven hoe intiem een samenwerking met andere herstellende verslaafden kan zijn. Het heeft me verbaasd hoe lastig het was om afscheid te nemen van de begeleidsters. Ik had ze aan het begin van mijn traject gezien als figuren die mij wel móesten helpen, aangezien ze ervoor betaald worden. Het was en is moeilijk om anderen in vertrouwen te nemen. Deze verbinding is echter het medicijn tegen de spirituele ziekte, de verslaving die ik heb.
Toen mijn fella Nikki me afzette in mijn nieuwe woning en na haar vertrek de deur achter zich sloot, werd ik overvallen door een zware vlaag van weemoed. ‘En nu?’, dacht ik. Ik ging veel verandering tegemoet. Een nieuwe stad, nieuwe meetings, hulpverleners, een nieuw huis en nieuw werk.
Mijn begeleidsters hebben mij in de eerste weken nog ondersteund en mij niet in mijn eentje in het diepe laten springen. Met een mooi traject achter de rug, voelde het alsof de wereld weer aan mijn voeten lag. Anderzijds was het heel moeilijk om een nieuw thuis te creëren voor mezelf.
Mijn grootste hindernis is mijn eigen innerlijke criticus. De duidelijke kaders en het toezicht vanuit het safehouse gaven mij een gevoel van veiligheid die ik nu zelf mag gaan waarborgen. Een belangrijke kanttekening: zelf, maar niet alleen.
Een pijnlijk onderdeel van herstel, dat mij ook stimuleert om clean te blijven, is het terugvallen van anderen om me heen. Dit is onvermijdelijk, dus ik kan alleen zorgen dat ik niet diegene ben. Wat mij heeft geholpen om meer zelfvertrouwen te krijgen, is het sponsoren van een ander in herstel. Ook heb ik geleerd hoe ik mezelf kan troosten en verantwoordelijker te zijn voor mijn eigen welzijn.
Haar boodschap aan anderen die worstelen met verslaving:
“Verkies elke dag de groeipijnen van herstel boven het leed van gebruiken en vertrouw erop dat het écht makkelijker wordt.”
– Faye, november 2026
Disclaimer: Dit verhaal is een momentopname binnen een herstelproces. Lees hier meer over hoe wij omgaan met herstelverhalen.
Worstel jij zelf met een verslaving? Vul onderstaand contactformulier in en neem de eerste stap naar herstel.
Wil je eerst meer informatie ontvangen? Neem dan contact met ons op via het formulier op de website of bel naar 0486 436642.